آخر هفته ها نه حوصله خواندن دارم و نه نوشتن ولی وبلاگ نویسی چیز دیگر است. به همین خاطر آخر هفته ها چندین پست می فرستم. داشتم عکس وبلاگ را به خاطر بک گراند سبزش عوض می کردم که عکس های کیش را دیدم. این جزیره واقعن نگین خلیج فارس است. من دبی و قطر را از نزدیک دیده ام ولی باور کنید جزیره مرجانی خلیج فارس چیز دیگری است.
حتی در مسافرتها هم به موضوعات اقتصادی فکر می کنم. دو هفته پیش بعد از ۳ سال باز به این جزیره سر زدم. جزیره کیش ۱۰ درصدش هم ساخته نشده! ولی دبی به فاصله ۱۵ سال از بیابان به مرکز ترانزیتی خاورمیانه مبدل شد. آن ۱۰ درصدی هم که از کیش ساخته شده واقعن مزخرف و بی برنامه است. زمینهای بزرگی به سوئیتهای بزرگ اجاره ای اختصاص یافته و اتاق های هتلها زیادی بزرگ هستند. این یعنی زمین در کیش بی ارزش است و آن هم به دلیل عدم تقاضای سرمایه گذاری. آخرین روزی که آنجا بودیم باران گرفت. خیابانها شده بودند دریاچه! افتضاح بود. گرچه به گفته ساکنین سالی یکبار از این اتفاقها می افتد ولی آیا واقعن کاری نمی توان کرد؟
کشتی جهانگردها هم همان روزی که آنجا بودیم رسید و در جزیره پهلو گرفت ولی فقط چند نفری پیاده شدند و ... بگذریم.
چیزی که در کیش بیشتر از همه آزارم می داد و می شود با کمترین هزینه حلش کرد کشتی یونانی بود. بقیه مسائل کیش مثل عدم تمایل سرمایه گذاران و ساخت و ساز بی برنامه شاید هزینه های سیاسی و اقتصادی داشته باشد و برنامه بلند مدت بخواهد ولی کشتی یونانی در این جزیره واقعن زیبایی کم هزینه گوشه از کیش است. غروبها که می شود دیدن غروب آفتاب در کنار تصویر زیبای کشتی واقعن دیدنی است و زیبا. شاید در دنیا جایی را کسی سراغ نداشته باشد که یک کشتی چند تنی در فاصله ۵۰ متری از ساحل برای ۴۰ سال به گل نشسته باشد. اما این زیبای کیش دارد آرام آرام می پوسد و کسی نیست که نجاتش دهد! مگر کسی به فکر نجات دادن کیش هست که به فکر کشتی یونانی باشد؟ خیر! شاید با چند میلیارد تومان بشود این کشتی را از پوسیدن و سقوط کردن نجات داد. باور کنید که غروب این کشتی واقعن زیباست. باور نمی کنید؟ ببینید:
