حتمن تا حالا اصطلاح خانواده اصیل رو شنیدین؟ مثلن خانواده ها می گردن دنبال خانواده اصیل برا یسر یا دخترشون. اول آدمها رو دسته بندی می کنم:

۱- عده ای دارای پیشینه فرهنگی هستن. یعنی به طور تاریخی مثلن پدر پدر پدر بزرگ طرف مکتب می رفته و پدر پدرش می رفته دارالفنون و پدرش از سوربن فارغ التحصیل شده و خودش تحصیلات عالیه داره. اصولا چنین پیشینه تاریخی مربوط به طبقه اشراف بوده.

۲- عده ای که پیشینه تاریخی ندارن ولی خودشون تحصیلات عالیه دارن(حالا می تونین بگین سواد). یعنی می تونن از طبقه پایین یا متوسط(به لحاظ درآمدی) باشن.

۳- عده ای هم پیشینه تاریخی دارن ولی خودشون پخی نشدن.

۴- عده ای نه پیشینه تاریخی دارن یعنی نه گذشتگان شون پخی بودن و نه خودشون!!

دسته اول می تونه داعیه اصالت داشته باشه و حرف از اصالت بزنه که من ندیدم چنین باشن این افراد. دسته دوم هم مثلن مثل امیرکبیر در دوران گذشته و یا دکتر فلانی که تو فلان دانشگاه کرسی داره با افتخار می تونن از موقعیت شون و جایگاه اجتماعی شون حرف بزنن. دسته سوم می تونن به پدران شون بنازن و هارت و پورت کنن(هارت درست بود؟) ولی از خودشون چیزی ندارن. دسته آخر خواهشن باید خفه شن و زرت و زورت نکنن.

خب باید بگم که منظور از تحصیلات بحث ارزشی نبود که اگر کسی تحصیلات عالیه نداره آدم خوبی نیست و بالعکس. منظور تعریف یه نرم رفتاری بود و این که کی می تونه زر بزنه و کی باید خفه شه.

این توضیحی که از نرم رفتاری کردم ربطی به بالای شهر نشستن و پایین شهر نشستن نداره. دسته اول اکثرن بالا نشین هستن و به طور تاریخی جزو طبقه اشراف بودن. دسته دوم بسته به سطح درآمدشون از پایین تا بالای شهر رو پوشش می دن ولی مال و منال چندانی ندارن اما پایین یا بالا اثر چندانی روی جایگاه اجتماعی اونها نداره. ولی بالاتر رفتن نشانه ای از افزایش درآمد و ثروت اونهاست.

دسته سوم که خودشون پخی نشدن ولی پیشینه دارن هم اکثرن بالا نشین هستن. ولی بالا نشین بودن جایگاه اجتماعی اونها رو بالا نمی بره.

دسته آخر وقتی حرف می زنن خنده دارترین دسته هستن. این دسته در صورت آدم بودن و درک جایگاه اجتماعی خودشون اگر اهل بیزنس و ساخت و ساز باشن جایگاه خودشون رو می دونن و وقتی بحث هایی پیش میاد زیاد خودشون رو قاطی نمی کنن. این ها هم بیشتر بازاری ها هستن که پایین شهر زندگی می کنن و بالای شهر می سازن و می کشن و می خورن و ... عده ای هم از سطح پایین درآمدی برخوردارن و خب جزو طبقه پایین درآمدی ولی قطعا انسان های شریف توشون زیاده و قاطی این طور بحث ها هم نمی شن. اما عده خاص و خنده داری نه پدران شون سواد داشتن و نه خودشون و از صدقه سری دولت و زیر و رو شدن و ...از مستاجری و جنوب شهر نشینی گذشتن و حالا بالای شهر نشین شدن. خب حالا ویژگی طبقه درآمدی رو دارن ولی پیشینه و سواد و جایگاه اجتماعی صفر! چی می شه؟ تلاش می کنن تا یه جوری خودشون رو توجیه کنن و متاسفانه دچار ایلوشن یا همون توهم می شن.

این عده متعلق به دسته آخر وقتی از اصالت حرف می زنن آدم از خنده روده بر می شه!! این عده قاطی بحث ها هم می شن و زرت و زورت هم زیاد می کنن. تنها این عده هستن که تو " توهم جایگاه" بسر می برن و آرزوهای بزرگ و دست نیافتنی دارن. توهم جایگاه اونها٬ آرام آرام به بیماری مزمن و درمان ناپذیری مبدل می شه که دچار توهم هم سطحی هم می شن!! خلاصه وقتی با این دسته مواجه شدین محتاط عمل کنین و فقط بهشون لبخند بزنین.