- کجاها مشغولی؟

- هیچ جا! من جایی کار نمی کنم! کتاب می نویسم و طرح می کشم!

- مگه با کتاب نوشتن و طرح کشیدن می شه زندگی کرد؟

- من با دیوونگی ام زندگی می کنم و طبیعت به دیوونه ها احترام می ذاره!

سکوت می کنم و به حرفاش فکر می کنم. نقش جوونی شهریار رو هم همین آدم بازی کرده. اردشیر از جمله آدمهای دیوونه و عجیب دنیاست.

طرح های منشور سازمان ملل رو برای روی بشقاب کشیده بود و یه مجله فکر کنم عکس هاش رو چاپ کرده بود. گفتم: طرح های جالبی بود. گفت: طرح ها رو زدم تا به زندگی روزانه مون راه پیدا کنه.

دیوونه ها خیلی کم هستن و طبیعت برای این دیوونه ها کم نمی ذاره. یکی به اردشیر گفته بود بابا تو چه عتیقه ای هستی!

یه چیز دیگه هم یادم اومد. اردشیر گفت: بعضی وقتا ایستادن بهتر از جلو رفتنه! یعنی اگه جلو بری فاتحه ات خونده است. پس باید صبر کنی تا راه باز بشه. بعضی وقتا جلو نرفتن عین پیشرفته.

من که وقتی بهش می رسم فقط سکوت می کنم تا حرف بزنه. دوست داشتنی است اونقدر که به زبون نیاد.

اينجا  رو بخونین تا بیشتر بشناسینش.