قیمت نفت در حال حاضر به دو و نیم برابر قیمت پیش بینی شده در بودجه کل کشور رسیده. من معتقدم اگه قیمت نفت ۱۰ برابر هم بشه وضع ایران بدتر خواهد شد! چرا؟

دلارهای سبز سیاست مدارها رو گول زده و اونها بودجه های کلانی رو به تصویب رسوندن و دولت مجبوره این دلارها رو به ریال تبدیل کنه. این دلارها در بازار به فروش نمی رسن. یعنی از طریق مردم تبدیل به ریال نمی شن. چون دولت نمی خواد قیمت دلار پایین تر از اینی که هست بشه. از طرفی دولت ریال لازم داره. خب چه راهی باقی می مونه؟

ذخایر ارزی بانک مرکزی چند برابر می شه چون دولت از بانک مرکزی می خواد تا پول چاپ کنه. چاپ پول هم به هیچ وجه به رشد اقتصادی کمکی نمی کنه. این ها رو تجربه ثابت کرده در ایران و در همه جای دنیا. 

با چاپ پول فقط تورم چند برابر خواهد شد. بنابراین دلارهای نفتی فقط وضع ما رو بدتر می کنن. یکی از سوالات اساسی اقتصاد ایران این هست که: با دلارهای نفتی چیکار کنیم؟ رئیس جمهور هم از صاحب نظرها پرسیده چیکار کنیم! من که صاحب نظر نیستم ولی بدم نمیاد یه چیزایی اینجا بنویسم!

در شرایط فعلی اقتصاد ایران اگر دلارهای اضافی رو توی صندوق ذخیره ارزی بگذاریم و دست بهش نزنیم وضع لااقل بدتر نمی شه. در شرایط فعلی شرکت های معتبر بین المللی در ایران فعال نیستن. اگر بودن یکی از بهترین راه کارها دادن وام تشویقی به شرکت های معتبر بود تا در ایران سرمایه گذاری کنن. مثلن شرکت های خودروسازی برتر دنیا رو می شد ترغیب کرد تا در ایران فعالیت کنن. شرکت های فعال در صنعت نفت و گاز رو هم می شد با این حجم از دلارها به گسترش فعالیت در ایران تشویق کرد. تازه مثل عربها می شد اوراق قرضه آمریکا رو خرید و قدرت چانه زنی رو به واسطه داشتن سهم از بازار مالی آمریکا افزایش داد. اگر ریسک سرمایه گذاری در ایران پایین بود می شد با این دلارها بخش خصوصی رو قوی کرد. شرکت های معتبر تو شاخه های مختلف تولیدی می تونستن با شرکت های داخلی جوینت بشن و ساختار اونها رو اصلاح کنن یعنی تکنولوژی رو ارتقاء بدن و دانش رو انتقال بدن.

می شد خطوط ترن های سریع السیر رو گسترش داد. یعنی تا فرودگاه امام٬ هشتگرد و شهرک های جدید دیگه خطوط رو گسترش داد تا مردم ترغیب بشن تا در شهرک های جدید ساکن بشن. این طوری قیمت مسکن هم در شهرهای بزرگ لااقل افزایش پیدا نمی کرد. تو کشورهای در حال توسعه شرکت های معتبر مثلن حمل و نقل ریلی رو راه می ندازن و تا چند سال منافعش رو می برن و بعد از چند سال تحویل کشور مقصد می دن.

این ها همه فرضیات ذهنی هستن و بس. چون در حال حاضر کسی برای سرمایه گذاری به ایران نمیاد حتی اگه حاضر باشیم ۷۰ درصد هزینه پروژه ها رو هم به این کشورها از محل درآمدهای نفتی وام بدیم. با این پولها می شد سهام شرکت های معتبر در صنایع رو هم خرید.

در حال حاضر تنها یک پیشنهاد وجود داره: دست به اضافه درآمدهای نفتی نزنین و دلارها رو ذخیره کنین. صندوق ذخیره ارزی رو در دولت خاتمی واسه همین راه انداختن. متاسفانه دلارهای نفتی اضافه شده دولت رو ثروتمند کرده و مردم دارن فقیر تر می شن و هر روز بهتر از دیروز روشن می شه که با دلارهای سبز بدون وجود شرایط لازم وضع ما بهتر نخواهد شد که هیچ٬ بدتر هم می شه.

----------------------------------------------------------

قیمت یه باکس آب معدنی دماوند(بسته ۶ عددی) قبل از عید ۱۲۰۰

کمی مانده به عید ۱۳۰۰

کمی بعد از عید ۱۵۰۰ تومن

دیشب که سوپری برامون جنس آورد شده بود چند؟؟ ۱۷۰۰ تومن.

-----------------------------------------------------------

هنوز کسی نمی دونه چرا باید هر دلار ۹۱۵ تومن باید باشه!! چرا ۳۰۰ تومن نباشه؟ چرا ۱۰۰ تومن نباشه؟

---------------------------------------------------------

یه مثال ساده. اگه وضعیت طور دیگه ای بود می شد با بخشی از دلارهای نفتی ناوگان هوایی رو نوسازی کرد. یعنی هواپیماهای مدرن و جدید خرید. کاری که امارات کرده و بهترین خط هوایی رو راه انداخته.

-------------------------------------------------------

شاید همه می دونن اگه شرایط طور دیگه ای بود چیکار باید می کردیم! ولی هنر این هست که در شرایط موجود راه کار بدیم. دست به اضافه دلارهای نفتی نزنین. همین.